લગન ના ફુલેકા માં બોલતો સળુંકો

 

|| સળુંકો ||

 

સરસ્વતી તે માતા આવી ચાલવાને આપો અકકલ એ પરમાણે

અમે સળુંકો ગાયે સીએ સારો દશ માતાજી છીએ તમારા ||૧

કાલા-ઘેલા ની શારદા સતી| આપ અક્કલ જાણતા નથી

મૂરખ મુંઢ ને અજણ્યા અમો મેર રાખો ને માતાજી તમો ||૨

અવળા વેણ તો કાઢી એ અમે પચરા કરો  માતાજી તમે

કહીએ શારદા સંભાળ સહી| ગયીયે સળુંકો ચોક માં જયી ||૩

ચડી ચાનક ને કર્યો ખોખરો કહીએ સળુંકો દયી હોકારો

રામ રાવણ નું યદ્ધ વંચાશે ઉપર સીતા નું હરણ થશે ||૪

રાજા જનકને ઘરે કુંવરી તેનું નામ છે સીતા નારી

તેને ઈચ્છા થય વર વરવાની ઢાળે ધનુષ ચોક માં જય ||૫

બળીયો હશે તે ઉપાડી લેશે તેનું ઘર તો સીતા ભોગવશે

રાજા જનકે ભૂપ તેડાવ્યા અમે તમારા કાન જગાડયા ||૬

રાવણ કહેસે સબળ સારું ઈ રે ધનુષ તો થયું અમારું

રીસ કરીને ઉઠ્યો છે રાણો જય ધનુશે હાથ ચંપાનો ||૭

રામ ની પાસે લક્ષ્મણજી રહ્યા બીજા છત્રી તો ખસી પણ ગયા

લખમણ કહેસે રામજી ભાઈ આપણે ઘરે અદબડાઈ ||૮

સદુળા માથે સિહાસન છીએ કેસરીસિહ ને ગાનદલો કહીએ

જમના ને તીરે ડાબા જળ પીધા ટચલી આંગળીએ ગોવેર્ધન લીધા ||૯

માર્યો અગાસુર દેત્ય ખેડ્યો બગાસુર પેટે સુવે અંગારો

સાત સયાર ને ખૂટ તો વેણ સાંભળી રામ ને ચનક ચડી ||૧૦

લય ધનુષ ને ઉચો તો કર્યો તણી સિંગ ને ભેળું રે કર્યું

ધરણીધર જે મેરુ ય રડે ઉચે તે જાણ આભ ય રડે ||૧૧

જમીને ચડાવી ચક ને કડે જળ સુંદર ના વળા હિલોળે

 ધરતી ધરુજતી નાગણી એ દીઠી સ્તુતિ કરવા સુંદરી બેઠી|| ૧૨

સુંદરી કહેસે સુણો દયાલો જમીન આવીસે રસને પિયાલ

મણીધર કેસે ઘેલી શું થય જમીન તો અહીંથી જશે જ નય ||૧૩

રાજા જનક ને ઘર સે સીતા બાણ ચડાવી રામજી જીત્યા

 તેને પ્રસંગે ધરણી ધ્રુજી અકળ બુદ્ધી તો નાગણને સુજી ||૧૪

રાજા જનકે ચોરી બંધાવી આલા ને લીલા વાંસ વઢાવી

તાંબા પીતળ ની ચોરી વસાવી આસોપાલવ ના તોરણ બંધાવી ||૧૫

પેલું મંગલ તો હરતા ને ફરતા બીજા મંગલે ચોરી માં વરતા

 ત્રીજે મંગલે પરણ્યા કુંવર ચોથે મંગલે પીરસ્યો કંસાર ||૧૬

પરણી પધાર્યા દેવ દુવાર જય બેઠા છે મોલ મોજાર

 રામ લખમણ દોનો છે ભાઈ ભક્તો કેરા તો કેવાતા જાય ||૧૭

સાધુ સંતો ની પૂરતા આશ કૈકઇ ને સારું ચાલ્યા વનવાસ

 રામચર્ન્દ્રજી સીતવાસતી ભેળા ચાલ્યા સે લક્ષ્મણ જતી ||૧૮

લખમણ કહેસે રાખો હિમત ડુંગરિયા વચે મેરુ પર્વત

 ઉચા ડુંગર ને નીચા સે ગાળા હેઠે રમે સે કાના ગોવાળા ||૧૯

 

ચોમેર ડુંગર ને વચે સે ગાળી રામે ત્યાં જય ને મઢુલી વાળી

 લખમણ કહેસે રામજી ભાઈ કરો ફૂલવાડી અહી સવાઈ ||૨૦

કેળું કેતકી ને કેવડા મોટા આકાશે દિશે સાગ ના સોટા

જાય જાવંત્રી એવા કલમો પીળા પાન અને સુરજ ના બીબા ||૨૧

પાકલ લીંબુ માં નથી કાય મણા પક્યા બોર અને નારંગી ઘણા

ચંપો ચમેલી આંબા ની સાખ તેથી મીઠી છે લીલવા દ્રાશ||૨૨

ગુંદી ગુંદો દિશે ગણગેટી મોટા ઝાડ માં કરણ ની સોટી

 વાસ આગળ તો પુર અને પૂરી વર્તક્પુરી શબ્દ મધુરી||૨૩

ફરતી વાડ સે દાડમ કેરી પડખે રોપી સે વેલ મધુરી

માહી ખાખરે કાઢ્યા સે ગળા રૂડા-રૂપાળા કેસુડાં પીળા ||૨૪

પીળો પપેયો જમુડા ભાળ્યા બાવળ બે લીલે ફૂલડાં ની માળા

 અંજીર આલું ને લીલા ગુવાર મહી શોભા સે અપરંપાર ||૨૫

મોટો વડલો તો પરાગ ને પાને ખજૂરી દીઠી આશરે માને

મહુડા મારવાને રાણું રસાળ ઢોલર ડાળું ને નેત્રર પાળ ||૨૬

લીલા ને પીળા પચરંગી કેળા કાળી ને ધોળી સુરજ ની કળા

 વનફળ લેવા ને રામજી ગયા સીતા પાસે તો લખમણજી રહ્યા ||૨૭

ત્યારે બેઠાતા સીતવાસતી ખોળે ઊંઘતા લખમણ જતી

વનફળ લય ને આવ્યા ભગવાન ઉડયા પાનને દીઠા નવ વસ્ત્ર ||૨૮

રામ ને હયે ઉપજ્યો કાળ મેલી વનફળ ને ચડાવ્યું બાણ

ડાહ્યે ડાપણ વિચારી જોયું પોતાના મનમાં ચિત પોર વાયુ ||૨૯

એકલે હાથે નય પડે તાળી એમ વિચારે  મન વનમાળી

 એકલું હજો નવ વનમાં ઝાડ હું કેમ તોડું બંધુ કમાડ ||૩૦

મૂર્ગલો આવ્યો સે વાડી વિણવાને ધનુષ લય ને દોડ્યા ભગવાન

 પડતા મારગે નાખી સે ચીસ દોડ બાંધવ લખમણ આદિશ ||૩૧

જાગ્યા જતી ને પીધું સે નીર સીધા દોડ્યા સે સામેર તીર

 તાપડે આવ્યા રામ ની પાસ રામ કહેસે લખમણ આવ્યાસે ||૩૨

એકલી મઢીને અહી શું આવ્યા રાકસો જાશે મઢી માં ફાવ્યા

 સુની મઢી ને સુની સે નારી વસે જંગલમાં દેત્ય હજારી ||૩૩

સીતા એકલા વન મોજાર માટે લખમણજી જાવો અવ્વાર

 જોગી વેશે તો રાવણ થયો ભિક્ષા માંગવા મઢીએ ગયો ||૩૪

કુડે મોએ રે માંગીશ નય હેયા ની ખાતરી સે નય

સીતા લાવેશે વનફળ થાળ ત્યાં તો આડી સે રામ ની આડ ||૩૫

કેમ લોપાય નાથ ની આડ આડ લોપનતા જાય જ પ્રાણ

જીવતા પ્રાણ કાઢે તે એકય લેને જોગીડા છુટાડી ભિક્ષા ||૩૬

છૂટી ભિક્ષા તો અર્થ ન આવે પાવડી ઉપર પગ ધરાવે

સંતો કહે ભિક્ષા આપો ને અમને નહિ તો પાપ લાગશે તમને ||૩૭

સંતો કે ચરણ વિચારી મેલે લય સીતા ને રાવણ ટેલે

પંખીડા એ તો માંડ્યો પોકાર મોર પપીહા કરે હોકાર ||૩૮

ચકવો ને ચકવી ડાળી એ ડોલે કોયલ કંઠડા તાણી બોલે

 મઢી એ કાગડા પડતા દીઠા હરેડી ને રામ હેઠા રે બેઠા ||૩૯

રામ ને નેણે અસાડો ઝરે તેની સ્સ્તુતી તો લખમણજી કરે

 ચૌદભુવન ના મોટા મહારાજ કલ્પન્તારું માં ધમધોયા જ ||૪૦

 

ચિતવા સારું રોવા શું બેઠા એમ બોલી ને લખમણજી બેઠા

 પતીવર્તા દેવ સે સીતા લખે મળશે જાનકી સીતા ||૪૧

એક તેડાવો બળીયો હનુંમાન કાઢો ખબર ને આપો ફરમાન

 તેના દેશ માં ખબર કઢાવો એવું સાંભળી વાંદરો આવ્યો ||૪૨

તેના દેશ તો લયો ખણખોળી ખૂણે ખાચરે લળો ઢનઢોળી

 મુખે વાત તો હતી ભગવાન એવા આવ્યા છે જતી હનુમાન ||૪૩

આવી નમાવે ચરણે શીશ માથે હાથ મેલે જગદીશ

તમારા દર્શન અમેને થયા પંડ થી પ્રાચી વીઘળે ગયા ||૪૪

રામ કહેસે હનુમાન જતી રાવણ લય ગયો સીતાવાસતી

 આગે રાવણ લંકા નો કોટ લિયે વલિયો કોટ ને સોટ ||૪૫

જમાને દેખી મુછ તો મરડે ઘરે વીજાતા કોદડા ભરડે

 ગૃહ બંધાતા ઢોલિયે રાજ ઘરે પવન પાણી ભર્યા જ ||૪૬

સુરજ ને કરને રસોયો ચડે સામાસામી તો દાંત ભરડે

 એવો રાવણ મહાબલવંત એને જીતશે જતી હનુમંત ||૪૭

હનુમાનજી કેસે સુણો ભગવાન આપો આજ્ઞા તો મારું ય શ્વાન

 નહિ તો હય્યા માં મારે સે સામ મારી રાવણ ને કરવું સે કામ ||૪૮

કયો તો લંકા ને ખોદી ને કાઢું કયો તો લંકા ને અદ્દ્ધર ઉડાડ્ડું

કયો તો લંકા ને ત્રાજવે તોલું કયો તો લંકા ને સાગર માં બોળું ||૪૯

કયો તો લંકા ને લાવું તમ પાસ હુકમ ઉઠાવવા ત્યયાર

દાસ માથે હાથ તો મેલે ભગવાન મુદ્રિકા લય ને ચલ્યા હનુમાન ||૫૦

બળ પ્રમાણે ઠેકડો માર્યો લંકા મેલી ને પરલંકા પડ્યો

ગુલાટ મારી ને બેઠા રે થયા પનિહારી પાસે પૂછવા ગયા ||૫૧

તારી નગરીના સાચા રે નામ ભાઈ તમારે પૂછવાનું શું કામ

 ત્યારે કહે સે સુણો ને વીર માથે કુંભ ને ભર્યું સે નીર ||૫૨

મારગ બતાવ પધારો તીર પણ માથે ભરીને મેલું સે નીર

 પેલા પુન તો જય શું આરી રામ ને નામે દેશ નો ધારી ||૫૩

અમેને મારગ બતાવો નારી એમ બોલ્યા છે બાળ બ્રમચારી

 ત્રાહી બેઠા ને હાથે અરેડી ચામાં ચરુખાને રાવણ ની વાડી ||૫૪

એક ઝાડ તો આસો ના ભાળ્યા તેની નીચે તો સીતા નિહાળ્યા

 જય મુદ્રિકા પડતી મૂકી જયારે ત્યારે જાનકી મન વિચારે ||૫૫

ત્યારે સીતા એ મન કર્યો વિચાર હોસે કર્યું જોવા અવ્વ્વાર

 બેઠો સે વાંદરો મરડે સે મુછું ખાવા નું વાંદરે માતાજી ને પૂછ્યું ||૫૬

ટાંગ મારી ને રાવણ નું દુખ ખોજી કાઢે સે આપનું સુખ

જેની પોકે તો મેરુ જ ફાટે લેશે પ્રાણ તો બોર ની સાટે ||૫૭

રાવણા થી તો બીતા જ રયે એમ વિચારે જાનકી હૈયે

રાવણ ની બીક હૈયે નય ધરતા એમ કહે જતી હનુંમનતા ||૫૮

હનુમાન કહેસે સુણો ને સીતા આપો આજ્ઞા જો તમો જ માતા

 કયો તો લંકા ને ખોદીને કાઢું આપો રજા તો વનફળ પાડું ||૫૯

બહુ સુતા જો વ્યાપી હોયતો પડ્યા વનફળ ચાખી ને જોય

 પડ્યા વનફળ વીણી ખાજો એવી બીક તો રાખી ને જજો ||૬૦

 

હનુમાન કહેસે સુણો જાનકી સતી ન જાણે રાવણ લંકા નો પતિ

 એમ કહી ને ચાલ્યા નિરધાર જયને ઉભા છે વાડી મોજાર ||૬૧

પાકલ ભાર ને અઢાર ફલેલ પાકા ચક ને આંબા ની ડાળ

 પાકલ દ્રાક્ષ દીઠા સે આંબા ખેચી ઉમબેળી સુવાડ્યા લાંબા ||૬૨

કેરી ખંખેરી ઝેરી જનજેરી ક્રોધાલો વનફળ ખાય સે ખેરી

 ચંપો મરવો ને નાગરવેલ કેરી કીધું ને પાછુ કરી પથારી ||૬૩

તેણે દીઠી પાકલ દ્રાક્ષ માહી ઠંડી છે આંબા ની સાખ

થડ ઝાલી ને ભોય પછાડી જેમ ગાંજે વીજ અષાઢી ||૬૪

વીણી જુવે તો દો ડાળી ભાળી સામા આંબા ની ડાળ નિહાળી

પડતી મેલી ને આને રહાલે લીંબડા ફળ તો મોમાં રે નાખે ||૬૫

જેમ તેમ થય ને ઉતાવળા ચાલે તેમ તેમ વચમાં વનફળ ભાવે

 આડે આવે એટલા ઉભેળી નાખે મીઠું જાણી ને મોમાં તો નાખે ||૬૬

મોટા વડલા તો દીઠા બે ચાર છાયાપર પૂરે ફૂલવાય મોજાર

મોટેઘેલેરે રાવણ શિકાર હનુમાન ને કાને ઉપજ્યો કાળ ||૬૭

ખેચી નાખો સે વડાવાય સમૂળો જેમ ઉડાડે ઘાસ નો પૂળો

 પડતા મેલી ને આઘેરા હાલે તાડ ના કેરા નજર માં કાલે ||૬૮

તૂકી તમેડી પડ્યા છે હેઠા ચુથી નાખ્યા છે પીપર ના ટેટા

 ખેચી ખજૂરી ખેચ્યા પોપયા ખેચ્યા વનફળ કાય ઉછાળ્યા ||૬૯

વરસે ઘુટ તો બોર સે પીળા કેળ માહીસે લાલ લંઘેલા

 બાવળ બેલી ને બાવન હરમાં રિષ ના ભર્યા ચલ્યા સે ક્રમાં ||૭૦

કરણી કરેણું ફૂલે ભરેલી ગુંદી ખનખેરી નાખી સે ઠેલી

 ઉપર લાવે સે ખીજ્ડે ખેરી અંજીર આદુ ને અંગે ભરેલી ||૭૧

પારસજી ને પાઈ તો લાગે સ્વામી તમારા જડબા ભાંગે

 દોરુપેચે રે તમારી કાયા દેખી ભરમ ને ચડી છે માયા ||૭૨

પરસ તમોને આધેરા હાલે પાટું મારી ને ઉમ્ભરા પાડ્યા

એમ કરી ને ઉતાવળો કૂદયા ગુંદો ગુંદી ને સમૂળા ગુન્દયા ||૭૩

સરગવા પાસે સરસવો દીઠો પાટું મારી ને કોમભેકો કીધો

મનગમતા તો વનફળ ચાખ્યા એક ઝાડ તો આસો ના રાખ્યા ||૭૪

ઉગતે સુરે આવ્યો સે માળી જઈ વાડી માં રહ્યો નિહાળી

વાડી દીઠા રે ઉંધા મૂળ રે નજરે દીઠી ને ઉપજ્યો શુળ ||૭૫

વળ્યો માળીડો લંકા ભણી હાલે માથા ના બાંધણ કાંધ માં ઘાલે

 પડતો અખડતો ઝાંપે રે આવ્યો રડતો કગરતો સભા માં આવ્યો ||૭૬

સાંભળો રાજાન વાત અમારી વાડી ઉમ્ભેરી નાખી તમારી

 આગે રાવણ કાંધેરાવ ને કીધું વાયરાને ઉપજ્યો ભાવ ||૭૭

લય દારૂમાં દેવતા નાખે રાવણ ને કાને શબ્દ જ પાકે

 સિહ ની બડ માં કર્યો સાબુત ધરી ગદા ને થયા રે યુદ્ધ ||૭૮

ઉઠ્યો દેત્ય ને ખડખંખેરું ઉઠ્યા દેત્યો ને વાંદરો ને ઘેરો

 રાવણ સાંભળી કાળજ ચડ્યો ગદા બાણ ને તીર અલ્ગ્ડ્યું ||૭૯

ઉભો વાડીથી જઈ કોર એકલો વાંદરો ને મંડાણો શોર

 લઈ એક ઝાડ આશો નું રંગી આગે બળીયો ને હતો બજરંગી ||૮૦

 

 

માથે હાથ તો ફેરવે જાનકી હૈયા માં ઈતો રાખે જાનકી

 સાદુળા માથે કેમક જવું મારી વાડી માં આદુ વવાયું ||૮૧

આવ્યા દેત્યો ને નથી કય મણા ગોફાડે ગાલે ઉડાડે પણ

 લોઢા ના ગોળા જથરડા નાખે વાંદરો નામ રામ નું ભાખે ||૮૨

ભારે મસળે ને ફુકે સે ડાળું કરી હાલે ને દેશે રે ગાળું

ચિંધવા કેરી હાક જ વાગી જાણે આ વાંદરો જશે રે ભાગી ||૮૩

બેને માર્યો તો ન જાય ભાગી એટલી વાત હૃદય માં લાગી રાવણ

 પૂછે છે વાંદરા વીર કેમ પડે આ તારું શરીર ||૮૪

અમે કહીએ તેમ જ કરો જય ઉભા છે આના સંચરો

 સીતા હર્યા ને ચડ્યો અંબારો વીટી પૂછડે ને મેલ્યો અંગારો ||૮૫

રાવણ લંકા ઉપર ચાલે તાપણું કાઢી દેત્યો ને આલે

 પીળા પટ્ટા ને ખાખરી કોર વીટી પૂછડે કરે છે શોર ||૮૬

બહુક વાદ નહીરે પાર વીટી ને પુછડે મેલ્યો અંગાર

કુદી હનુમાન આકાશે ચડી રાવણ ના પેટે ત્રાશ્કો પડી ||૮૭

સિહ નું કીધું દેત્યો એ દીધું રાવણે સાઠે મોત માગી લીધું

 ભૂસી રાખ ને થયા વેઈરાગી ત્યાંથી હનુમાન નીકળ્યા ભાગી ||૮૮

બીલોળી મેતો રાવણ ના બાળ્યા તેમાં તો પેલા રાવણ ના ટાળ્યા

 રાવણ થી તો બીતા જ રહીએ તેમ વિચારી જાનકી હૈયે ||૮૯

બાળી અગાસી તોડી દરવાજા બાળ્યા કનકે સોના ના સાજા

 બાળ્યા પાવળા ને પોળ્યો પછડ્યો બાળી દીધી છે સાઠું ને ઓળ્યો ||૯૦

બાળી શેરી ને ચોઠા સહસોતી બાળી કચેરી સિહાંસન સોતી

મોટા દેત્યો તો થાને વસતા યજ્ઞ આગળ તો હાથ ઘસતા ||૯૧

વિભીક્ષ્ણ હાથે માળા તો લીધી પેલી સ્તુતિ તો રામ ની કીધી

 રાખ્યા સ્વામી ને રહીએ તમારા સદાય છીએ સેવક તમારા ||૯૨

મોલ રાખ્યા છે વિભીક્ષણ તારા બીજા બાળ્યા તેમાં ન માખી માળા

 ત્યારે હનુમાને કર્યો વિચાર મારે જવું છે સંયેર મોજાર ||૯૩

કુદી હનુમાન નજર મા ઘાલી સિંધુ સાગર આવે સામે ચાલી

 સિંધુગર કહે સુણો બજરંગી અરજ સુણો ને મારી એક મંગી ||૯૪

તમે કહેશો અમેય કરશું બળે જીવ તો કોને રે કહેશું

હાલી કાઠે રે બેઠા જઈ યજ્ઞી જળ માઈ ઓલવાઈ ગઈ અગ્ની ||૯૫

બળ પ્રમાણે ઠેકડો મારી રામ ની વાડી નજર માં ઘાલી

આવતા દીઠા જતી હનુમાન તેલ પટોળા ચોળ્યા ભગવાન ||૯૬

કારે હનુમાન સીતાનારી દીઠા વેણ પ્રભુ એ બોલ્યા સે મીઠા

 પ્રેમ ઉપજતા વાત જ કાઢી સિતવા કેરી સુવજ લીધી ||૯૭

માંગો હનુમાન મન શું માંગો અત્યારે તારે લેવાનો લાભ

 મનગમતા દાદર જ કાપો અભય વચન તુજ ને આપો ||૯૮

હવે પૂરો ને હૈયા ની હામ સંતાડી વસ્તુ આપે ભગવાન

રામ ને દુષ્ટો કોય ન દિયો મરતા લંકા ને વધે તે લ્યો ||૯૯

અગર ચંદન નો ધૂપ જ બળે મારી ફાટક મણી જળહળે

રાખે ચિત જ તેલ માં બોળી સિંધ માં ચકલે ચાંચ જબોળી ||૧૦૦

 

 

લક્ષ્મણ કહેસે રામજીભાઈ યુદ્ધ કરવાની કરો વધાઈ

 હવે વટક ની કરો તૈયારી વાટુ જોતા હશે સીતા નારી ||૧૦૧

રામ કહેસે મારા હે વીર મળ્યા વાંદરા ને થયા એક તીર

રીંછ ભીષ તો મળ્યા અપાર સજ્જ થય સેન્ય ને ચાલ્યો તૈયાર ||૧૦૨

પાછરી ચાલે છે સુરા ને પુરા માહી એક નથી અધૂરા

 ત્યારે વાંદરા આગળ ચાલે સમુદ્ર વચ માં મલક જ મારે ||૧૦૩

પાણી માહિલા સહસ્ત્ર વાંદરા નું સેન્ય જ લાવે

એવા વાંદરા પદ્મ જ ચાર એક લક્ષ્મણ ને બીજા મોરાર ||૧૦૪

પાણે ને પાણે લખ્યું ભગવાન રઘુપતિ મન સૌને એક ધ્યાન

 બાંધી પાંજ ને ઉતારું સેન્ય ઉતારી ને પોચ્યું કાઠે રે સેન્ય ||૧૦૫

પેલો પોર ને પાછલી વાગી લાગ્યું સ્વપ્નું ને મનોહર જાગી

 ઉગતા બાણ ને ઉઠતા નારી સ્વપ્ના માં દીઠા દેવ મોરારી ||૧૦૬

અષાઢી વાદળી ઓતર માં ગાજે જાણે વાંદરા અતિ ને રાજે

લીલા પીળા ને માહી સે ઘેરા આવ્યા સે સમજી નાખ્યા સે ડેરા ||૧૦૭

સેન્ય આવી ને દીધા સે ડેરા ચમક્યો રાવણ ને નાખે સે ફેરા

સુરો વાંદરો ને અંગદ કહીએ લીધું બીડું ને હોશ સે હૈયે ||૧૦૮

નમાવી શીશ ને હાથ મારી હોય લંકા માં પૂછ વધારી ગયો

કીધી રાવણ ને સાથે રે વાત મારે સે માથે રઘુપતિ નો હાથ ||૧૦૯

એમ જ કઈ ને પગ જ રોપ્યો એટલે લંકા પતિ ધમકી ને કોપ્યો

માર્યો વાંદરો ને એક જ પાટે દેવ ને મારે પૂક જ ફાટે ||૧૧૦

કરી વાંદરે અતિ રંજાળ્યો મારી હાક ને મુગટ પાડી

ચાલ્યો સેન્ય ને વાગ્યા દોડંડી સહસ્ત્ર નીચાચ અતિ સુ શોભી ||૧૧૧

સામા સામુ તો યુદ્ધ મંડાણુ છપ્પન કોટી ને નવસો નવ્વાણું

માર્યો રાવણ ને એક જ બાણે આવી મંદોદરી એવે ટાણે ||૧૧૨

હાથ જોડી ને ઉભી રહી રાણી રાઘો આગળ આસું ભરાણી

લાવ્યા સીતા ને રથ માં બેસાડી સાથે શોભે છે દેવ મોરારી ||૧૧૩

રઘુપતિ એ વિભીષણ બોલાવી આપ્યું રાજ ને તિલ કરાવી

 આવ્યા અયોધ્યા વેયકુઠ પતિ સાથે રહ્યા છે હનુમાન જતી ||૧૧૪

ભૂલચૂક ની માફી રે દેજો જીભ ની અગ્રે શારદાજી રેજો

 ગાય શીખે ને સાંભળે જેહ તેના વૈકુંઠ હજો ને દેહ || ૧૧૫

 

|| રામચંદ્ર ભગવાન ની જય ||